Maciej Parowski

Maciej Parowski urodził się w 1946 roku w Warszawie. Ukończył Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej. Do 1974 roku jest praktykującym magistrem inżynierem elektrykiem. Później dziennikarz, krytyk filmowy, publicysta kulturalny. Na krótko w 1981 roku redaktor naczelny tygodnika Politechnik.

Od 1968 roku publikował na łamach prasy szkice, recenzje, felietony i opowiadania - nie tylko z fantastyki naukowej, między innymi w Razem, Kulturze, Ekranie, Polityce. Autor poświęconego tematyce filmowej zbioru felietonów kulturalnych i literackich miniatur Bez dubbingu, wydanych przez MAW w roku 1978.

Debiutował w 1970 roku opowiadaniem Bunt robotów w tygodniku Na przełaj. Autor powieści fantastycznonaukowej Twarzą ku Ziemi, która ukazała się nakładem Czytelnika w roku 1981 oraz zbioru opowiadań Sposób na kobiety (1985). Swoje teksty zamieszczał także w antologiach Wołanie na mlecznej drodze (1976) i Spotkanie w przestworzach 2 (1982).

Redaktor antologii Trzecia brama, opublikowanej przez Wydawnictwo Literackie w roku 1987, a zawierającej opowiadania nagrodzone w konkursie Fantastyki.

Szef działu polskiego od 1982 roku, a następnie redaktor naczelny Nowej Fantastyki. Jeden z najważniejszych krytyków literatury fantastycznej w Polsce, a zarazem redaktor i - jak sam się określa - selekcjoner, co przysparza mu raczej wrogów niż przyjaciół wśród twórców i fanów fantastyki. Jego ulubionym przeciwnikiem publicystycznym jest Rafał A. Ziemkiewicz.

Źródła

• Notka biograficzna w Fantastyce, numer 3 z roku 1982.
• Andrzej Niewiadomski, Literatura fantastycznonaukowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1992, strona 315.

Twórczość

drukuj | odsłon: 16