Neil Gaiman po drugiej stronie lustra
NigdziebądźHistoria opowiedziana w Nigdziebądź nie jest ani specjalnie śmieszna, ani wyjątkowo porywająca. Tym niemniej jest to bardzo sprawnie napisana bajka dla dużych dzieci - bajka o tym, jak to naszą zwykłą codzienność przenika niedostępny nam świat wojowników, mówiących szczurów i aniołów. A wszystko to dzieje się tak blisko nas, będąc jednocześnie tak odległym...
Nigdziebądź to powieść, która powstała na podstawie serialu i jest to jeden z nielicznych przypadków, gdzie wyszło to zawartej w niej opowieści na dobre. Bohaterowie są barwni, a rzeczywistość Londynu Pod opisana niezwykle realistycznie, jakby naprawdę autor tam był. Przemawia on do nas językiem, który znamy, te same słowa znaczą jednak coś zupełnie innego, niż do tej pory.
Wadą tej powieści - a także wszystkich innych powieści Gaimana - jest płytkość i jednowymiarowość przedstawionych postaci. Jest to jednak wada niezbyt istotna, dostajemy bowiem w zamian interesujący świat, pełen oryginalnych pomysłów, pobudzający wyobraźnię. Gaiman przemawia wprost do dziecka, które w każdym z nas jest obecne, pobudzając tęsknotę za przeszłością naszych marzeń, przekonując, że oprócz rzeczywistości, która nas otacza, istnieje coś jeszcze...
Czar opowieści opiera się też w znacznym stopniu na uroku miasta, jakim jest Londyn - miasta starego, pełnego zakamarków, o bogatej historii. Nigdziebądź wydaje się jego doskonałą wizytówką i na pierwszy rzut oka widać, skąd pochodzi jej autor.
15 listopada 2002