Królestwem cały świat

Opowieści o mechanizmach władzy i dworskich intrygach mogą być fascynujące. Orson Scott Card ma w swym dorobku wiele dzieł o tej tematyce, wystarczy wspomnieć tu o Planecie Spisek czy Mistrzu Pieśni, a także o wątku rodzeństwa Andrew Wiggina w Grze Endera.

Patience jest szkolona przez swego ojca na dyplomatę, co oznacza w tym świecie naukę zarówno języków jak i cichego zabijania. Ma służyć władcy królestwa, w którym żyje. Jest córką dworskiego dostojnika, ale także kimś więcej... nadzieją całej planety, obiektem wręcz religijnego kultu.

Po śmierci ojca staje jednak przed wyzwaniami, do których niewiele mogłoby ją przygotować... może tylko przekazane przez ojca jej kilka lat wcześniej słowa: "Król dba tylko o dobro królestwa. A królestwem jest cały świat".

Przeznaczenie po części, a po części świadome działania pchają ją do podróży po całej planecie, do poznania i współpracy z zamieszkujacymi ją rasami, by wreszcie zmierzyć się z największym wrogiem zamieszkującej planetę Imaculata ludzkości. W tej walce najważniejszym orężem i przewodnikiem jest wiedza.

Glizdawce czyta się doskonale; Card odsłania tu swój talent do tworzenia niezwykłych, kolorowych, plastycznych światów, zapełnionych jednak ludźmi podobnymi do nas... choć może nieco lepszymi od nas?

Doskonała jest wizja jednego z miejsc, które napotyka Patience w swej wędrówce - domu, w którym mądrzy ze wszystkich stron świata zostawiają swoje myśli, a jego gospodyni - choć nie wie sama nic - potrafi znaleźć wszystko. Można jej zadawać pytania, gdy samemu zostawi się jakąś informację, która wzbogaci zbiory domu. Czyż nie jest to piękna metafora - wiedzy, nauki, może także Internetu?

Warto czytać te dzieła, które pozwalają na refleksję nad otaczającym światem, a zarazem wskazują drogi postępowania. Glizdawce są takim dziełem... a przy tym dobrze napisaną historią.

Bohaterka książki ma na jej początku trzynaście lat, co wydaje sie potwierdzać tezę Maćka Śnieżka zawartą w recenzji Ulubiony temat.

Orson Scott Card
Glizdawce
Prószyński i S-ka, Warszawa 1994

Jarosław Zieliński

25 sierpnia 1999