Fantastyka inwazyjna
W utworach zaliczanych do fantastyki inwazyjnej przedstawiony jest najazd pozaziemskich istot na Ziemię. Motyw tn wprowadził do literatury fantastycznej Herbert George Wells w powieści Wojna światów z roku 1897, gdzie ukazana jest napaść Marsjan na Ziemię i próba podbicia przez nich całej planety za pomocą broni, wobec której ludzkość jest bezsilna. Fantastyka inwazyjna to jedna z odmian tematycznych fantastyki, podobnie jak fantastyka ekologiczna.
Przedstawia się tu czasem sam moment inwazji albo już tylko jego konsekwencje, kosmitów i ich zachowanie wobec Ziemian, walkę przeciw najeźdźcy. Jest to bardzo popularny motyw, uważany za mocno już wyeksploatowany, choć zdarza się jeszcze jego nietuzinkowe i interesujące wykorzystanie.
W polskiej literaturze fantastycznonaukowej motyw ten został wykorzystany między innymi w utworach: Wielkie dni łotrów Ryszarda Handkego, Gatunek homo sapiens Konrada Fiałkowskiego, Metoda doktora Quina Janusza A. Zajdla. Dwa warianty inwazji przedstawia Janusz Zajdel w powieściach Limes inferior i Wyjście z cienia z roku 1978. W pierwszej jest to inwazja opiekuńcza, gdzie kosmici opanowują Ziemię dla dobra ludzkości, która zostaje zmuszona do pokojowego współżycia; w drugiej - inwazja, której celem jest wyzysk gospodarczy.
Źródło: Andrzej Niewiadomski, Antoni Smuszkiewicz, Leksykon polskiej literatury fantastycznonaukowej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1990, strona 279.
14 kwietnia 2010